Sion prezentita en Vajlhajm

La munkena firmao „Sono Motors“ prezentis de la 24a ĝis la 26a de novembro en Weilheim (Vajlhajm) prototipon de la aŭtomobilo „Sion“. Ĝi estas elektra veturilo kiu povas veturi ĝis 30 kilomrtrojn tage per sunenergio. Por pli longaj distancoj ĝi havas baterion. Informoj pri Sion estas en la retejo „Sonomotors.com“. red

Hoher Peissenberg

Sur la pinto de la monto „Hoher Peissenberg“ troviĝas tri gravaj konstruaĵoj videblaj de fore. Televid-turo (maldekstre), katolika preĝejo konstruita antaŭ pli ol 500 jaroj (meze), kaj meteorologia instituto, kie sciencistoj pristudas la altmosferon. La radar-kupolo estas videbla dekstre.

Du unikaĵoj apud Vajlhajmo

Apud Vajlhajmo (germane: Weilheim) troviĝas la teknika monumento „Radom“. Sub la blanka kupolo (maldekstre) troviĝas la anteno, kiu antaŭ 50 jaroj ebligis la unuan transatlantikan telefonoadon kaj televidon. Nun la itala firmao ENEL boras truon (borilo videblas dekste) por uzi la varamon de la subtero por produkti elektran energion. Ĝi devus fariĝi la plej granda energicentralo en Germanio, kiu uzas kiel energifonto la varmon de la tero.

Lions-klubo festis du festojn


La Lions-klubo Weilheim-Ammersee festis du festojn samtempe. La klubo estas 50-jara kaj Lions International estas 100-jara. Okaze de la festo la pentristino Astrid Stöppel (dekste, kun la klub-prezidanto Thomas Orbig) donacis pentraĵon por aŭkcio. Membro de la klubo aĉetis ĝin por 1050 eŭroj. La klubo uzos la monon por komunutilaj celoj.

Mejloŝtono memorigas romian straton

En Weilheim estis starigita „mejloŝtono“ por memorigi la romian straton, kiu ligis Romon kun Augusta vindelicorum – nuntempe konata kiel Augsburgo. En la dekstra parto de la bildo videblas (de maldekstre) Ulrike Seeling (estrarino de la asocio „Verein zum Erhalt des Oberlands“), vilgaĝestro Korbinian Steigenberger (Wielenbach), vilaĝestro Martin Höck (Raisting) kaj d-ro Joachim Heberlein (verkanto de al teksto de la mejloŝtono).

Esperanto en Silezio

La 23an de februaro 2017 tiutempa koordinisto de Malsuprasilezia Festivalo de Scienco (MFS) prof. dr hab. Tadeusz Dobosz sendis al la Eŭropa Centro de Interkultura Edukado invitleteron proponante prezentadon de Esperanto kadre de tiu festivalo.
Malsuprasilezia Festivalo de Scienco (MFS) daŭras jam 20 jarojn kaj estas unu el la plej gravaj kulturaj eventoj de Vroclavo kaj la tuta regiono de Malsupra Silezio. Dum la MFS okazas pli ol 1500 programoj, kiuj estas direktataj al pli ol 140 000 adresatoj. La festivalon akompanas bele eldonita broŝuro kun tuta programo kaj revuo, en kiu estas priskribitaj la plej gravaj eventoj kaj inter ili troviĝas du paĝa artikolo de Małgosia Komarnicka „Fenomeno de Esperanto”.
Ĉi-jare la organizantoj de MFS speciale kreis panelon „Esperanto, la lingvo sen limoj” kadre kiu okazis kvin programoj, kiuj popularigis kaj proksimigis la lingvon Esperanto montrante eblecojn, kiajn donas esperantisteco. Ĉuj programoj okazis en la salonoj de Vroclava Universitato kaj elvokis interesiĝon de lernantoj, plenkreskuloj kaj pliaĝuloj.
Por ni, esperantistoj kaj organizantoj de E-programoj, partopreno en la MFS estis tempo de penega kaj streĉa laboro, kiu finiĝis per kontenteco kaj atingo de difinita celo. Ĝojo, rideto, interesiĝo de partoprenantoj de niaj programoj estis por ni la plej bela premio.

Kadre de ĉijara jubilea Malsuprasilezia Festivalo de Scienco, la Eŭropa Centro de Interkultura Edukado preparis kaj prezentis 5 programojn, de vendredo la 22an ĝis mardo la 26an de septembo 2017:
– “Esperanto – de malgranda lernolibro ĝis tutmonda movado” – Małgosia Komarnicka prezentis historion de la lingvo Esperanto kaj de E-movado kaj etlecionon montrante profitojn, kiujn donas esperantisteco. Tuj post la prelego kreiĝis nova E-kurso.
– „Esperanto – malmutekosta vojaghado” – Magdalena Tatara kaj Roberto Kamiński pruvis, ke oni povas viziti la mondon malmultekoste aŭ preskaŭ senpage danke al Esperanto. Aplaŭdon elvokis konkurson kun premioj per kiu estis finita la prelego.
– „Esperanto – literaturo kaj poezio” – Lidia Ligęza surprizis la partoprenantojn de sia prelego konsciigante al ili, ke multaj tutmondaj skribverkoj estis konata danke al E-tradukoj. Respondante demandojn de la publiko interalie ŝi interese priskribis sian laboron kiel E-tradukistinon pruvante, ke Esperanto scipovas transdoni ĉiaspecajn nuancojn de homa penso.
– „Esperanto – en verdaĵo kaj arto” – vroclava artistino Elżbieta Wodała kune kun Małgosia Komarnicka preparis programon, en kiu la lernantoj memstare kreis bildojn el elementoj de sekigitaj plantoj ekkonante E-nomojn de la plantoj kaj samtempe historion de Esperanto. Fine de la programo la lernantoj tuj aprobis la proponon de sia instruistino, ke ili kolektu kiel eble plej multe da informoj pri Esperanto kaj prezentu ilin interese dum leciono.
– „Esperanto – verdaj strofetoj” – Halina Kuropatnicka-Salamon bele kunligis poezion kaj muzikon. La muziko pliigis la eksterordinaran etoson, kiun kreis ĉarmaj versaĵoj deklamataj pole kaj Esperante de la poetino. Granda surprizo estis demonstrado kiumaniere oni skribas kaj legas per brajlo ankaŭ en la lingvo Esperanto.

La estraro de Eŭropa Centro de Interkultura Edukado ege dankas al niaj amikoj, kiuj helpis al ni prezenti programojn pri Esperanto dum la Malsuprasilezia Festivalo de Scienco komprenante, ke ĉi tiuj agoj estas investado en estonteco de Esperanto. Jam la 23an de oktobro komenciĝos novaj E-kursoj.
Oni devas substreki, ke ni ĉiuj laboris senpage, aĉetante propramone bezonatajn helpilojn pagante ankaŭ vetur-kaj-restadkostojn. Tiuj elspezoj ne permesis al ni promocii Esperanton en aliaj urboj de Malsupra Silezio kie ankaŭ okazis programoj kadre de la Malsuprasilezia Festivalo de Scienco.
La Eŭropa Centro de Interkultura Edukado jam estis invitita por prepari programojn pri Esperanto kadre de venontjara festivalo. Ni do jam petas helpon de esperantistoj el la tuta mondo por profesie kaj interese prezenti Esperanton en neesperantista medio. Tio estas escepta ŝanco por Esperanto montri ĝian modernan bildon kaj utilecon. Kontaktiĝu kun ni pere de retpoŝto: informado.eo@gmail.com aldonante titolon: MFS.

Je la nomo de Eŭropa Centro de Interkultura Edukado
Małgosia Komarnicka

Rejuniga fabelo – parto unua

Antaŭlonge, mi renkontis en Greziljono viron, kiu aspektis multe pli juna ol sia vera aĝo; fakte li estis proksimume 60-jara, sed oni povus taksis lin 30-jara. Mi ne bone memoras pri la ĝusta epoko, tamen mi kapablas certigi, ke tio okazis antaŭ la jaro 2000; jen stranga ulo, kiu kantaĉis akompanante sin per gitaro, kiun li mezbone ludis. Li asertis, ke li alvenis tien por la unua fojo. Sed poste li alvenis al la Kastelo preskaŭ ĉiujare, krom en 2014, kiam li partoprenis al la Monda Kongreso en BonAero; iuj ĝojis aŭdi lin kanti,  sed aliaj kritikis, dirante ke li tro ofte konfuzas inter trobadorado kaj traborado. Tamen li pliboniĝis iom post iom solvante, unu post la alia, ĉiun tiklan problemeton, kiu rilatis kun lia maniero distre esprimiĝi. La unuajn kantojn li „komponis“, tio signifas ke li imagis la muzikon kaj verkis la tekstojn en Esperanto en la franca, foje en la itala; poste li kantis kaj registris sin; kaj maljuna amikino skribis la muzikon, ĉar li ne kapablis fari tion. El tiu epoko, restas nur unu kanto, jen tango, kies titolo estas „Somero en Greziljono“, ĉar li detruis ĉion, kio ne plu plaĉis al li.
Kiel Lorenzo (tiel nomiĝas tiu ulo) solvis ĉion, kio unuavide aspektis nesolvebla? Por la muziko, li asociiĝis kun profesia muzikisto, Gilbert, por la kanto, pluraj gejunuloj partoprenis, sed ĉefe Mélanie, kies registradoj estis enpoŝtitaj daŭre dum  pli ol 4 jaroj ĉe Jutubo-n; ili estas spekteblaj en tri lingvoj, nome Esperanto, la franca, kaj kelkaj en la itala. Rimarkinde estas la fakto, ke ĉio disvolviĝis ĝuste kaj reciproke, tiel ke neniu el la grupo ŝuldas ion al la alia; tamen, nuntempe, la junulino formigris al Aŭstralio por perfektiĝis… en la angla.
Sed ni ne perdiĝu plu tra flanka (tamen necesa) parentezo, kaj revenu ni al niaj ŝafoj, nome al tiu rejuniga fonto de Malnova Boĝeo (Vieil Baugé) ..